منصور کربلایی

بازداشت

منصور کربلایی، شهروند ۳۰ ساله کُرد اهل روستای «سرچنار» میاندوآب، ۹ تیر ۱۴۰۱ توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد امنیتی در ارومیه منتقل شده بود. پس از چند هفته با قرار وثیقه به‌طور موقت آزاد شد.

در زمان بازداشت از حق حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم شده بود.

دادرسی

در آبان ۱۴۰۴ در یک پرونده مشترک با شش شهروند دیگر کُرد از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد به ریاست قاضی احد صیامی محاکمه و وی به اتهام «بغی^۱ با وصف پیش از دسترسی به سلاح» به ۱۰ سال و یک روز حبس تعزیری محکوم شد.

وضعیت فعلی

منصور کربلایی در تاریخ ۳ شهریور ۱۴۰۵ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از انتقال به اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب میاندوآب، برای تحمل دوران حبس به زندان بوکان انتقال یافت.

توضیحات:

۱. ماده ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی مقرر می‌دارد: «گروهی که در برابر اساس نظام جمهوری اسلامی ایران قیام مسلحانه کند، باغی محسوب می‌شود و در صورت استفاده از سلاح، اعضای آن به مجازات اعدام محکوم می‌گردند.»

بر اساس ماده ۲۸۸ قانون مجازات اسلامی، در صورتی که اعضای گروه‌ یا همان فرد باغی، پیش از وقوع درگیری یا استفاده از سلاح دستگیر شود، به مجازات حبس تعزیری محکوم خواهد شد. در این حالت، اگر گروه دارای سازمان و مرکزیت باشد، مجازات فرد باغی، حبس تعزیری درجه سه (بیش از ده تا پانزده سال) خواهد بود و در صورتی که سازمان و مرکزیت از بین رفته باشد، مجازات حبس تعزیری درجه پنج (بیش از دو تا پنج سال) اعمال می‌شود.