ریبین گورانی، جوان داوطلب حافظ محیط زیست که در جریان مهار آتشسوزی جنگلهای منطقه «ههنجیران» مریوان دچار آسیب تنفسی شده بود، پس از ۱۱ روز بستری در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان توحید سنندج جان باخت.
بر اساس اطلاع شبکه حقوق بشر کردستان، این جوان ۱۸ ساله اهل مریوان هفته گذشته در جریان مهار آتشسوزیهای منطقه «ههنجیران» مریوان دچار سرگیچه و ناراحتی تنفسی شده بود که پس از مراجعه به مراکز درمانی مریوان در تاریخ ۴ شهریور ۱۴۰۴ متعاقب وخیم شدن وضعیت سلامتیاش به کما رفت.
وی پس از آن که با علائم حیاتی پایین و در وضعیت کما به بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان توحید سنندج منتقل شد، روز جمعه ۱۴ شهریور پس از ۱۱ روز بستری جان خود را از دست داد.
پیشتر «انجمن سبز چیا» با انتشار اطلاعیهای در خصوص وضعیت سلامتی این حافظ محیط زیست نوشته بود: «رببین گورانی با انگیزه حفاظت از طبیعت و جنگلهای زادگاهش، شبانه خود را به محل آتشسوزی رسانده، اما در همان ساعات نخست دچار سرگیجه و ناراحتی شدید تنفسی میشود. او پس از بازگشت به روستا و مراجعه به بیمارستان مریوان، در دو روز نخست با وجود وخامت حالش بستری نمیشود و تنها در روز سوم، پس از چندین بار استفراغ شدید و وخامت وضعیت جسمی، بستری و تحت درمان قرار میگیرد. با این حال، روز سهشنبه چهارم شهریور ۱۴۰۴ وضعیت عمومی وی بحرانی شده، علائم حیاتیش دچار اختلال گردیده و در نهایت به کما میرود. در ادامه او به بیمارستان توحید سنندج منتقل شد و بنا بر آخرین گزارشها همچنان در بخش مراقبتهای ویژه در کما به سر میبرد».
ریبین گورانی، چهارمین فعال محیط زیست کُردی است که در یک ماه گذشته به دنبال مهار آتشسوزی در شهرهای سنندج و مریوان جان خود را از دست میدهد. روز ۲ مرداد ۱۴۰۴، در جریان مهار آتشسوزی گسترده در کوه آبیدر سنندج، پنج فعال محیطزیستی کُرد به دلیل نبود تجهیزات و شرایط دشوار اطفای حریق دچار سوختگی شدید شدند. طی روزهای بعد، سه نفر از آنان به نامهای حمید مرادی، چیاکو یوسفینژاد و خبات امینی در اثر شدت جراحات جان خود را از دست دادند.
از سال ۱۳۹۷ تاکنون، دستکم ١٢ فعال محیطزیستی در مناطق مختلف کردستان در جریان خاموش کردن آتشسوزی مراتع و جنگلها جان باختهاند. شواهد و اظهارات منابع محلی نشان میدهد بخش قابل توجهی از این آتشسوزیها منشأ انسانی و عمدی دارد و سیاستهای دولتی، عوامل امنیتی و کمبود ساختاری تجهیزات اطفای حریق، نقش تعیینکنندهای در این تلفات دارند.
پیشتر یکی از فعالان محیطزیست سنندج با انتقاد از نبود مسئولیتپذیری نهادهای ذیربط در گفتگو با شبکه حقوق بشر کردستان اظهار داشته بود: «ما بهعنوان فعالان محیطزیست بهخوبی میدانیم وظیفه اصلیمان مطالبهگری از دولت و ارتقای آگاهی عمومی درباره مسائل زیستمحیطی است. اما زمانی که دولت هیچ توجهی به مطالبات ما ندارد، این مطالبهگری بیمعنا میشود».
به گفته این فعال محیط زیست: «در شرایطی که نهادهایی مانند اداره منابع طبیعی، آتشنشانی و ستاد بحران از پذیرش مسئولیت شانه خالی میکنند و حتی از امکانات موجود خود نیز بهدرستی استفاده نمیکنند، این فعالان محلی هستند که با حس مسئولیت نسبت به طبیعت کردستان، بدون تجهیزات ایمنی کافی وارد مناطق درگیر آتشسوزی میشوند. متأسفانه، برخی از آنها در این مسیر جان خود را از دست میدهند».
