حکم اعدام یعقوب کریمپور، زندانی ترک یارسان متهم به «جاسوسی برای اسرائیل»، از سوی شعبه ۹ دیوان عالی کشور عینا تایید شده است. این حکم پیشتر در آبان ۱۴۰۴ توسط شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه صادر شده بود و با تایید آن در دیوان عالی کشور، این زندانی در معرض خطر قریبالوقوع اجرای حکم اعدام قرار دارد.
یک منبع مطلع در ارومیه با اعلام این خبر به شبکه حقوق بشر کردستان اعلام کرد که در روزهای گذشته شعبه ۹ دیوان عالی کشور حکم اعدام این زندانی را تایید کرده و این تصمیم به طور رسمی به یعقوب کریمپور در زندان مرکزی ارومیه و همچنین به وکلای وی ابلاغ شده است. به گفته این منبع، پس از ابلاغ رای دیوان عالی کشور، وکلای پرونده در حال پیگیری درخواست اعاده دادرسی هستند، اما با توجه به وضعیت سیاسی کشور، خطر اجرای حکم اعدام وی همچنان جدی و فوری ارزیابی میشود.
یعقوب کریمپور، شهروند ترک یارسان دارای معلولیت، متولد ۱۳۶۱ در میاندوآب، متاهل و فارغالتحصیل رشته حقوق از دانشگاه مراغه است. وی در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۴۰۴ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در میاندوآب بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد امنیتی در ارومیه منتقل شد.
این زندانی در تاریخ ۱۰ دی ۱۴۰۴، با انتشار نامهای که از سوی شبکه حقوق بشر کردستان منتشر شد، جزئیات تکان دهندهای از روند بازداشت، بازجویی و رسیدگی قضایی پرونده خود را تشریح کرد. بر اساس این نامه، او بیش از دو ماه را در بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه در شرایط غیرانسانی و تحت فشار شدید جسمی و روانی برای اخذ اعترافات اجباری درباره «همکاری با عوامل موساد و ارسال داده های اطلاعاتی» سپری کرده است. پس از این دوره، وی به زندان مرکزی ارومیه منتقل شده و تاکنون در بند زندانیان سیاسی این زندان نگهداری میشود.
یعقوب کریمپور تا زمان ارسال پرونده به شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه از حق دسترسی به وکیل محروم بوده است. جلسه دادگاه او در اواخر مهر ۱۴۰۴ به صورت ویدئوکنفرانس برگزار شد و وی حتی در این جلسه نیز امکان دفاع موثر از خود را نداشت. دادگاه در فرآیندی کوتاه که بنا بر اظهارات وی کمتر از ۱۵ دقیقه به طول انجامید، به ریاست قاضی سجاد دوستی، او را با اتهام «افساد فی الارض» از طریق جاسوسی برای اسرائیل به اعدام محکوم کرد. صدور این حکم در تاریخ ۱۷ آبان ۱۴۰۴ در زندان مرکزی ارومیه به وی ابلاغ شد و پس از اعتراض وکیل پرونده، موضوع در دیوان عالی کشور مورد رسیدگی قرار گرفت.
بر اساس نامه یعقوب کریمپور که مددجوی سازمان بهزیستی، بیکار و دارای معلولیت شدید حرکتی است و به دلیل جراحی ستون فقرات، جراحی ریه و ابتلا به بیماری مزمن اعصاب و روان نیاز مستمر به درمان و مصرف دارو دارد، در دوران بازداشت از دسترسی به داروهای حیاتی محروم بوده است. وی در نامهاش تاکید کرده بود که بازجویان از قطع دارو به عنوان ابزار فشار برای اخذ اعترافات اجباری استفاده کرده اند.
به گفته این زندانی، بخش عمدهای از مطالب مندرج در پرونده که مبنای اتهام «جاسوسی» و صدور حکم اعدام قرار گرفته، تحت شکنجه، اکراه و بر اساس دیکته بازجویان تنظیم شده است. او در بخشی از نامه خود تصریح کرده بود که هیچگونه سمت یا دسترسی به مراکز دولتی، نظامی یا امنیتی نداشته و اساسا به اطلاعات عادی، محرمانه یا سری دسترسی نداشته است و در نتیجه، ارسال اطلاعات به هر نهاد یا شخصی را قویا رد کرده بود.
در این نامه همچنین به اعمال فشار شدید از طریق بازداشت و بازجویی هم زمان همسر وی اشاره شده بو. بنا بر اظهارات یعقوب کریمپور، بازجویان با تهدید به تشدید شکنجه همسرش، او را وادار به امضای مطالب خلاف واقع کردهاند؛ اقدامی که وی آن را مصداق بارز شکنجه روانی دانسته و تاکید کرده است که این فشارها با توجه به وضعیت جسمی و بیماریهای زمینهای، آثار مخربی بر سلامت روانی و جسمی او برجای گذاشته است.
او در بخش دیگری از نامه، فهرستی از موارد نقض حقوق قانونی خود را برشمرده است؛ از جمله عدم تفهیم حق دسترسی به وکیل، جلوگیری از حضور وکیل حتی در قالب وکیل تسخیری، بازجویی با چشم بسته، تهدید به اعدام از سوی بازپرس، عدم ارائه مستندات اتهام، بیتوجهی دادگاه به ادعاهای مطرح شده درباره شکنجه، برگزاری جلسه دادگاه به صورت غیرحضوری و در زمانی بسیار کوتاه، و تغییر عنوان اتهامی در روز دادگاه به اتهامی که مجازات اعدام دارد.
وی در پایان نامه، با اشاره به شرایط دشوار نگهداری در زندان، از ناتوانی در انجام امور شخصی و وابستگی به کمک سایر زندانیان خبر داده و نسبت به وضعیت جسمی و روانی خود ابراز نگرانی جدی کرده بود.
