سکینه پروانه، زندانی سیاسی کُرد امروز جمعه ۱۴ اردیبهشت در سالروز تولد علی مظفزی، کودک ۱۷ ساله که در جریان خیزش ژن ژیان ئازادی در شهر قوچان استان خراسان رضوی کشته شد، در بند زنان زندان اوین تهران دست به اعتصاب غذای نمادین یک روزه زد.

علی مظفری، ۱۷ ساله و شهروند کُرد اهل قوچان در تاریخ ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات مردمی این شهر از فاصله نزدیک هدف گلوله ساچمه‌ای نیروهای ضد شورش قرار گرفت. وی در حالی که زخمی شده بود از سوی چند مامور لباس شخصی به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت. او توسط دوستانش به بیمارستان انتقال یافت اما پس از چند ساعت به دلیل خونریزی شدید جان باخت.

این زندانی سیاسی که اخیرا از زندان مرکزی مشهد به بند زنان زندان اوین تهران منتقل شده است در نامه‌ای که نسخه‌ای از آن در اختیار شبکه حقوق بشر کردستان قرار گرفته نوشته است:

«علی مظفری نوجوان هفده ساله‌ی اهل قوچان تنها چند روز بعد از مرگ مهسا توسط نیرو های نظامی در خیابان با شلیک سه گلوله کشته شد.
اگر در اعتراضات سال ۱۴۰۱ کشته نمی‌شد، حالا تولد ۱۹ سالگی‌اش را در کنار خانواده و دوستانش جشن می‌گرفت.

علی را از کودکی می‌شناختم. ورزشکار بود و طی سال‌هایی که من در زندان بودم به عضویت تیم والیبال نوجوانان درآمده بود و به همراه تیم سایپا به مقام نائب قهرمانی رسیده بود.

حالا علی عزیز دیگر در کنارمان نیست و خانواده‌اش شمع‌های تولد ۱۹ سالگی‌اش را بر مزارش روشن می‌کنند.

برای همدردی با خانواده‌هایی که فرزندان‌شان را از دست داده‌اند در روز تولد علی به نشانه اعتراض اعتصاب خواهم کرد.
می‌خواهم صدای مظلومیت‌تان باشم. صدای مرگ مظلومانه‌ی علی و دیگر نوجوانانی که تنها خواسته‌شان بهتر زیستن بود. همدردی‌ام را پذیرا باشید و بدانید به یادتان هستم.»

سکینه پروانه، اردیبهشت ۱۴۰۳، زندان اوین تهران

سکینه پروانه در تاریخ ۱۵ فروردین به دلایل نامعلوم از زندان مرکزی مشهد به زندان اوین منتقل شد. وی پیشتر به دلیل سکونت خانواده‌اش در شهر قوچان استان خراسان رضوی، خواستار انتقال خود به زندان این شهر شده بود.

سکینه پروانه، اهل شهر قوچان استان خراسان رضوی در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۴۰۲ در ترمینال مسافربری شهر مشهد توسط ماموران سازمان اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد نظامی-امنیتی منتقل شد و در تاریخ ۲۵ فروردین پس از پایان دوران بازجویی به زندان مرکزی مشهد انتقال یافت. نیروهای امنیتی همزمان با بازداشت وی، راننده تاکسی که او را به ترمینال رسانده بود را هم به مدت چند ساعت بازداشت و مورد ضرب و شتم شدید قرار دادند.

سکینه پروانه اوایل شهریور ۱۴۰۲ بدون حق داشتن وکیل در شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی مشهد به اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام»، «اجتماع و تبانی» و «توهین به رهبر جمهوری اسلامی ایران» محاکمه و در مهر ماه همان سال مجموعا به ۷ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد. این حکم پس از چند هفته عینا از سوی شعبه ۳۵ دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی تایید شد.

با وجود اعلام آمادگی یکی از وکلای دادگستری در مشهد برای قبول وکالت سکینه پروانه، اما قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی و شعبه ۳۵ دادگاه تجدیدنظر از دسترسی این وکیل به پرونده ممانعت به عمل آورده‌اند.

گفته می‌شود سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انتشار یک ویدیو در شبکه‌های مجازی و رسانه‌های خارج از کشور از حضور سکینه پروانه بر مزار علی مظفری از جان‌باختگان خیزش ژن ژیان ئازادی (زن زندگی آزادی) در قوچان را مصداق اتهام‌های مطرح شده در دادگاه عنوان کرده است.

این زندانی سیاسی از زمان بازداشت تا کنون به دلیل مخالفت سازمان اطلاعات سپاه پاسداران از حق اعزام به مرخصی و دسترسی به خدمات پزشکی محروم بوده است. در یک سال گذشته با دستور حفاظت زندان، شماره تلفن وکیل این زندانی سیاسی مسدود و وی در مرحله دادگاه بدوی و تجدید نظر موفق به دریافت مشاوره حقوقی از وکیلش نشده بود و همچنین با اعمال محدودیت در تماس‌های تلفنی او با خانواده‌اش، تنها در حضور ماموران حفاظت زندان و با شرط حرف زدن به زبان فارسی با خانواده به او امکان تماس‌های تلفنی محدود و کوتاه را داده بودند.

سکینه پروانه پیش از این نیز سابقه چند بار بازداشت، محکومیت و حبس داشته است. او اولین بار در پاییز ۱۳۹۸ در حالی که در اقلیم کردستان سکونت داشت، طی یک برنامه‌ریزی امنیتی هنگام ملاقات با خانواده‌اش در شهر سلیمانیه اقلیم کردستان توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران بازداشت و پس از انتقال به مرز ایران و عراق، مدت ۱۰ روز را در بازداشتگاه‌های مریوان و سنندج گذراند و نهایتا به زندان اوین منتقل شد. او طی نامه‌ای که در تاریخ ۵ تیر ۱۳۹۹ منتشر کرد با اشاره به توطئه نهادهای امنیتی برای بازداشت خود در شهر سلیمانیه، نوشت که در دوران بازداشتش در بندهای دو الف، ۲۰۹ و زنان زندان اوین تحت سخت‌ترین شرایط بازجویی مورد شکنجه‌های جسمی و روحی قرار گرفته است.

پیام درفشان، وکیل سابق این زندانی سیاسی در تاریخ ۵ خرداد ۱۳۹۹ از صدور حکم ۵ سال حبس تعزیری و ۳ سال ممنوعیت از عضویت در گروه‌های سیاسی به اتهام «عضویت در گروه یا دستجات معاند نظام با هدف برهم زدن امنیت کشور» برای موکل خود خبر داد.

سکینه پروانه در فروردین‌ ۱۳۹۹ به دلیل شعار نویسی و سردادن شعار در زندان اوین به زندان قرچک ورامین انتقال یافت و پس از ۴ روز نگهداری در سلول انفرادی به بیمارستان روان‌پزشکی امین‌آباد شهر ری منتقل شد. وی در تاریخ ۱۴ تیر ۱۳۹۹ در حالی که آثار کبودی و ضرب و شتم روی بدنش وجود داشت مجددا به زندان اوین منتقل شد و دادگاه در مرداد ۱۳۹۹ وی را به اتهام «اغتشاش در زندان» به ۲ سال حبس محکوم کرد.

این زندانی سیاسی در آبان ۱۳۹۹ از زندان اوین تهران به زندان‌های قوچان و مرکزی مشهد منتقل شد. او زمانی که دوره محکومیت خود را می‌گذراند، چندین بار به بازداشتگاه سازمان اطلاعات سپاه پاسداران مشهد انتقال و برای انجام اعترافات اجباری مورد شبکه جسمی و روحی قرار گرفت. او در این مدت همچنین در اعتراض به فشار نهادهای امنیتی چندین بار دست به اعتصاب غذا زده بود.

سکینه پروانه در تاریخ ۲۶ بهمن ۱۴۰۱ در چهارمین سال گذراندن دوره محکومیت خود پس از اعلام عفو از زندان مرکزی مشهد آزاد شد. وی پس از آزادی از زندان بار دیگر در تاریخ ۱۶ اسفند توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و پس از ۴ روز آزاد شد. سازمان اطلاعات سپاه پاسداران پس از آزادی وی از زندان در بهمن ۱۴۰۱ تا کنون که مجددا در زندان به سر می‌برد از تحویل مدارک شخصی او از جمله شناسنامه و… خودداری کرده است.