شبکه حقوق بشر کردستان
حمایت مالی

زندانیان ارومیه

ارومیه؛ سعدا خدیرزاده و فرزند خردسالش به مرخصی اعزام شدند

منبع: شبکه حقوق بشر کردستان — https://kurdistanhumanrights.org/fa/news-fa/prisoners-fa/2025/02/11/p39667

سعدا خدیرزاده، زندانی سیاسی کُرد، به همراه فرزند خردسالش، سولینا اسماعیلی، پس از ۴۰ ماه حبس، از بند زنان زندان مرکزی ارومیه به مرخصی اعزام شد.

بر اساس اطلاع شبکه حقوق بشر کردستان، سه‌شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۳، این زندانی سیاسی به همراه فرزند خردسالش، با قرار وثیقه ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی برای نخستین بار به مرخصی فرستاده شد.

فرزند سعدا خدیرزاده که ۲ سال و ۸ ماه پیش در زندان به دنیا آمد، در تمام این مدت در شرایط سخت و بدون امکانات مناسب در بند زنان زندان مرکزی ارومیه نگهداری می‌شد.

سعدا خدیرزاده، شهروند اهل پیرانشهر، در تاریخ ۲۲ مهر ۱۴۰۰ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه منتقل شد. او به مدت ۱۲ روز در این بازداشتگاه تحت فشار و شکنجه روانی برای انجام اعترافات اجباری قرار داشت و سپس به بند زنان زندان مرکزی ارومیه انتقال یافت.

پس از حدود ۱۱ ماه بازداشت، جلسه دادگاه وی در تاریخ ۲ شهریور ۱۴۰۱ به‌صورت آنلاین در شعبه سوم دادگاه کیفری یک مستقر در مهاباد، به ریاست قاضی جواد بنائی و با حضور مستشاران دادگاه، امیر اوجاقلو و غلام کریم‌خانی، برگزار شد. وی به اتهام «معاونت در قتل» خدر پیروتی، عضو سپاه پاسداران، و «فراری دادن متهم تحت تعقیب» به ۱۲ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در تاریخ ۱۵ شهریور همان سال در زندان به وی ابلاغ شد.

در پرونده‌ای دیگر، دادگاه انقلاب اسلامی پیرانشهر او را به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» از طریق عضویت در حزب دمکرات کردستان ایران به ۴ سال حبس محکوم کرد.

در بهمن ۱۴۰۲، دیوان عالی کشور حکم ۱۲ سال و ۶ ماه حبس او به اتهام «معاونت در قتل» را لغو کرد. با این حال، تحت فشار نهادهای امنیتی، پرونده‌ای دیگر به اتهام «معاونت در خرید اسلحه» در دادگاه انقلاب اسلانی میاندوآب علیه وی تشکیل شده است.

در ۲۷ مرداد ۱۴۰۱، در اعتراض به ادامه بلاتکلیفی و فشارهای امنیتی، سعدا خدیرزاده در بند زنان زندان مرکزی ارومیه با حلق‌آویز کردن خود اقدام به خودکشی کرد.

او همچنین در تاریخ ۱ تیر ۱۴۰۱، پس از انجام عمل سزارین و تولد نوزادش، بدون تکمیل دوره درمانی به بند زنان بازگردانده شد. مأموران زندان در زمان بستری شدن وی در بیمارستان، دست و پای او را به تخت بستند که این اقدام اعتراض کادر درمانی بیمارستان را در پی داشت.

در اردیبهشت ۱۴۰۱، سعدا خدیرزاده در اعتراض به ادامه وضعیت بلاتکلیف خود در زندان ارومیه، به مدت ۱۱ روز دست به اعتصاب غذا زد، اما پس از وعده مسئولان زندان مبنی بر آزادی موقت با قرار وثیقه، به اعتصاب خود پایان داد.

او در دوران بارداری از مشکلات کلیوی، قلبی و دیسک کمر رنج می‌برد و در این مدت از دریافت مراقبت‌های پزشکی تخصصی محروم شده بود.

سازمان عفو بین‌الملل پیش‌تر با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرده بود که سعدا خدیرزاده از زمان بازداشت، هرگز اجازه دسترسی به وکیل را نداشته است. این سازمان تأکید کرده است که بازداشت وی مغایر با معیارهای دادرسی منصفانه بوده و از نظر قوانین بین‌المللی، خودسرانه محسوب می‌شود، زیرا او بدون اطلاع از دلایل بازداشت، برای مدت طولانی در بازداشت موقت قرار داشته و از حق وکیل محروم بوده است.