پوریا جواهری، شهروند کُرد اهل کامیاران که در جریان خیزش «ژن ژیان ئازادی» با احضار تلفنی به ستاد خبری سازمان اطلاعات سپاه پاسداران در کامیاران بازداشت شده بود، پس از ۳ سال حبس و تبرئه از اتهامهای مطرح شده، از زندان مرکزی سنندج آزاد شد.
بنا بر اطلاع شبکه حقوق بشر کردستان، این زندانی سیاسی در هفتههای گذشته از سوی شعبه اول دادگاه کیفری یک استان کردستان از اتهام «قتل عمد» یکعضو سپاه پاسداران و نیز «ضربو جرح عمدی» ۱۷ نفر از پرسنل نظامی و انتظامی تبرئه و در تاریخ ۲۰ آبان ۱۴۰۴ پس از صدور حکم برائت از زندان مرکزی سنندج آزاد شد.
وی پیشتر در اسفند ۱۴۰۱ از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی سنندج از اتهامهای «محاربه»، «تبلیغ علیه نظام» و «عضویت در گروههای مخالف نظام» تبرئه شده بود.
پوریا جواهری در تاریخ ۸ آذر ۱۴۰۱ پس از احضار تلفنی به ستاد خبری سازمان اطلاعات سپاه پاسداران در کامیاران بازداشت و در اواخر بهمن ۱۴۰۱ پس از حدود ۲ ماه و نیم از بازداشتگاه شهرامفر سازمان اطلاعات سپاه پاسداران سنندج به زندان کامیاران منتقل شد. وی در شهریور ۱۴۰۲ از زندان کامیاران به زندان مرکزی سنندج منتقل شد.
وکیل مدافع وی، مصطفی احمدیان، در مرداد ۱۴۰۲ اعلام کرد کە دادسرای عمومی و انقلاب کامیاران کیفرخواست موکلش را صادر و پرونده به شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی سنندج ارسال شده است. اتهامات مطرح شده علیه او شامل «محاربه» از طریق قتل عمد یک پرسنل نظامی، «عضویت در گروههای مخالف نظام»، «تبلیغ علیه نظام» و «ضربو جرح عمدی چند مأمور نظامی» بود.
جلسه دادگاه وی در ۱۵ مهر ۱۴۰۲ برگزار شد و در ۲۷ اسفند همان سال وکیل او اعلام کرد که جواهری از اتهامات «محاربه»، «تبلیغ علیه نظام» و «عضویت در گروههای مخالف نظام» تبرئه شده است. با این حال، پرونده دیگری با اتهام «قتل» یکی از نیروهای سپاه و مجروح کردن چند نفر دیگر در شعبه اول دادگاه کیفری یک استان کردستان برای وی تشکیل و پس از حدود ۳ سال بازداشت از این پرونده نیز تبرئه شد.
این زندانی سیاسی در تاریخ ۱۲ دی ۱۴۰۲ در اعتراض به ادامه وضعیت بلاتکلیف خود در زندان مرکزی سنندج به مدت چند روز دست به اعتصاب غذا زده بود.
پوریا جواهری در جلسات دادگاه اعلام کرده که در بازداشتگاه «شهرامفر» سازمان اطلاعات سپاه در سنندج تحت شکنجههای جسمی و روحی مجبور به اعترافات اجباری شده است.
سید حسین حسینی، رئیس دادگستری استان کردستان، در تاریخ ۲۱ دی ۱۴۰۱ با اعلام صدور قرار بازداشت به اتهام «محاربه» برای پوریا جواهری، به خبرگزاریهای دولتی گفته بود: «برای این شخص در شعبه اول بازپرسی دادسرای کامیاران پرونده تشکیل شد و وی ضمن حضور در شعبه بازپرسی، به شلیک به سمت مامورین اقرار و بیان کرده که اسلحه را از فرد دیگری دریافت کرده که آن فرد نیز با دستور قضایی بازداشت شده است». این در حالی بود که دهها شهروند کامیارانی با امضای نامهای شهادت داده بودند که جواهری در زمان حادثه در یک شرکت آسفالت در روستای «تیلهکو» مشغول به کار بوده است.
در ۲۲ اسفند ۱۴۰۱، پوریا جواهری تحت تدابیر شدید امنیتی به خیابان توحید کامیاران منتقل و مجبور به شرکت در سناریوی بازسازی صحنه «شرکت در اعتراضات و تیراندازی به نیروهای نظامی-امنیتی» شد. بر پایە گزارش شاهدان عینی، او که با دستبد و پابند به این محل منتقل شده بود، ابتدا از شرکت در سناریوی نیروهای امنیتی امتناع کرد، اما پس از تهدید با اسلحه مجبور به همکاری شد.
در آذر ۱۴۰۱، پدر و مادر پوریا جواهری با انتشار پیامی به سازمانهای حقوق بشری اعلام کردند که فرزندشان «بیگناه» است. در بهمن ۱۴۰۱ نیز سازمان عفو بینالملل در یک فراخوان اقدام فوری نسبت به خطر اجرای احکام سنگین برای بازداشتشدگان اعتراضات سراسری هشدار داد و بهطور خاص از پوریا جواهری بهعنوان یکی از معترضانی که با اتهامات سنگین مواجه است، نام برد.
