نایب عسکری، زندانی سیاسی کُرد که پنجمین سال از محکومیت پانزده ساله خود را در زندان مرکزی ارومیه سپری میکند، در اعتراض به محرومیت از حق ملاقات با خانواده و اعزام به مرخصی با دوختن لبهایش دست به اعتصاب غذا زد.
بر اساس اطلاع شبکه حقوق بشر کردستان، این زندانی سیاسی از روز شنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۴ لبهای خود را دوخته و نامه اعتصاب غذایش را به مسئولین زندان تحویل داده است. وی در این نامه اعلام کرده است که در یک سال گذشته به دلایل نامعلوم از حق ملاقات با خانواده محروم شده و درخواست مرخصیاش نیز بیپاسخ مانده است. از همین رو در اعتراض به عدم توجه مسئولین زندان به پیگیریها و درخواستهایش، دست به اعتصاب غذا زده است.
نایب عسکری، شهروند کُرد اهل ارومیه، در تاریخ ۴ فروردین ۱۴۰۰ توسط نیروهای سازمان اطلاعات سپاه پاسداران در این شهر بازداشت شد. وی به مدت حدود ۳ ماه در بازداشتگاه المهدی سپاه پاسداران ارومیه برای انجام اعترافات اجباری مورد شکنجه شدید جسمی و روحی قرار گرفت و با پایان دوران بازجویی به زندان مرکزی این شهر منتقل شد. او در این مدت از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم شده بود.
بازداشت این شهروند در حالی صورت گرفت که وی پیش از بازداشت به مدت چند سال در اقلیم کردستان اقامت داشت و پس از هماهنگی یکی از اعضای سپاه پاسداران به نام حسین خوشمرام با سازمان اطلاعات سپاه پاسداران و دریافت «اماننامه» به ایران بازگشت.
پس از بازداشت وی، سازمان اطلاعات سپاه پاسداران اعلام کرد که وی در سال ۱۳۹۷ از سوی دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه به صورت غیابی به اتهام «محاربه» از طریق عضویت در حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) به اعدام محکوم شده است. پس از اعتراض این زندانی سیاسی به حکم اعدام غیابی، این حکم نقض و اتهام از «محاربه» به «بغی» تبدیل و به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه ارجاع شد.
وی در سال ۱۴۰۲ و در شرایطی که از حق داشتن وکیل محروم شده بود، ۶ نوبت برای برگزاری جلسه دادگاه به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه منتقل شد، اما به دلیل عدم حضور قاضی تنها ۴ بار جلسه دادگاه برگزار شد.
آخرین جلسه دادگاه در تاریخ ۵ مهر ۱۴۰۲ برگزار و صدور حکم اعدام به اتهام «بغی» از طریق عضویت در حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) در تاریخ ۲۴ مهر به صورت کتبی در زندان به وی ابلاغ شد. این زندانی سیاسی در مهر ۱۴۰۲ در اعتراض به صدور حکم اعدام به مدت چند روز دست به اعتصاب غذا زد.
پس از اعتراض به این حکم، پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع و پس از نقض مجدد حکم، پرونده وی به شعبه همعرض ارسال شد. وی در اواخر مهر ۱۴۰۳ به همین اتهام به ۱۵ سال حبس و پرداخت ۹۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد.
این زندانی سیاسی در مرداد ماه ۱۴۰۰ به دنبال درگیری میان چند تن از زندانیان سیاسی و زندانیان جرایم عمومی با شکایت رئیس زندان مرکزی ارومیه به همراه دو زندانی سیاسی دیگر کُرد به نامهای کیهان مکرم و نایب حاجیزاده، به اتهام «اخلال در نظم زندان» به ۵۰ ضربه شلاق و ۳ ماه حبس محکوم شد. این پروندهسازی در پی ضربوشتم یکی از زندانیان سیاسی کُرد توسط زندانیان جرایم عمومی صورت گرفت.
وی همچنین در تاریخ ۴ مرداد ۱۴۰۰ در اعتراض به عدم صدور دستور قضایی برای انتقال به بیمارستان خارج از زندان و انجام آزمایشهای ضروری درمانی، به مدت ۳۲ روز دست به اعتصاب غذا زد.
