وضعیت جسمی کژال رحمانی، از خانوادههای دادخواه کردستان که در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۴۰۵ به همراه همسرش، عیسی فیضی، و برادرش، دانیال رحمانی، توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد، در چهاردهمین روز اعتصاب غذای خود در سلول انفرادی زندان زنان سنندج (کانون اصلاح و تربیت) نگرانکننده توصیف شده است. وی از زمان بازداشتتاکنون در اعتراض به بازداشت غیرقانونی خود و دیگر اعضای خانوادهاش و فشار بازجویان برای پروندهسازی علیه آنان، در اعتصاب غذا به سر میبرد.
شبکه حقوق بشر کردستان مطلع شده است که خانواده وی روز شنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ با مراجعه به شعبه ۳ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب کامیاران خواستار تعیین تکلیف و ملاقات با او شدند، اما بازپرس پرونده اعلام کرده که اعتصاب غذا هیچ تاثیری در روند بازجویی از وی توسط بازجویان وزارت اطلاعات ندارد و در صورت مرگ در نتیجه اعتصاب غذا، تنها گواهی فوت وی را صادر خواهند کرد.
این مقام قضایی با تهدید خانواده رحمانی اعلام کرده که در منزل مسکونی فرزندشان چند جلد کتاب سیاسی از سوی نیروهای امنیتی کشف و ضبط شده و وی در زندان نیز با هنجارشکنی قانون حجاب را رعایت نمیکند، به همین دلیل تا اطلاع ثانوی امکان ملاقات و تماس با خانواده را نخواهد داشت.
گفته میشود کژال رحمانی در نتیجه افت فشار خون یک مرتبه بیهوش شده است، اما وی علیرغم توصیه مسئولان بهداری زندان برای پایان اعتصاب غذا و یا تزریق سرم، اعلام کرده است که همچنان به اعتصاب غذای خود ادامه خواهد داد.
در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۴۰۵، این خانواده دادخواه پس از موافقت دادستان کامیاران موفق به ملاقات با وی در زندان زنان سنندج شدند. در جریان این ملاقات، نصیری، معاون رئیس زندان، به دلیل رعایت نکردن حجاب اجباری، او را مورد هتاکی و فحاشی قرار داده و تهدید کرده است که با تنظیم صورتجلسه، علیه او پرونده قضایی تشکیل خواهد داد.
همزمان، تا زمان تنظیم این گزارش، هیچگونه اطلاعی از سرنوشت همسر و برادر بازداشتشده او، عیسی فیضی و دانیال رحمانی، در دست نیست. این دو نفر از زمان بازداشت تاکنون از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بودهاند.
مقامات دادسرای عمومی و انقلاب کامیاران اتهام آنان را «عضویت در گروههای معارض خارج از کشور» اعلام کرده و از صدور قرار بازداشت موقت ۲۰ روزه برای آنان خبر دادهاند.
بامداد شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، نیروهای وزارت اطلاعات با محاصره منازل خانوادگی کژال رحمانی و دانیال رحمانی، پس از شکستن درهای ورودی، این خواهر و برادر را بدون ارائه حکم قضایی و با توسل به خشونت بازداشت کردند. به گفته منابع مطلع، نیروهای امنیتی ابتدا به اشتباه وارد واحد مسکونی دیگری در همان ساختمان شدند و یکی از ساکنان خانه که در خواب بود، پس از مواجهه با مأموران مسلح و نقابدار دچار شوک شده و بیهوش شد.
نیروهای امنیتی همچنین تلفن همراه عیسی فیضی را که هنگام بازداشت همسرش در منزل حضور داشت، ضبط کردند. ساعاتی بعد، وی برای کسب اطلاع از وضعیت و محل نگهداری همسر و برادر همسرش به ستاد خبری اداره اطلاعات کامیاران مراجعه کرد. مأموران امنیتی با این ادعا که قصد دارند چند سؤال از او بپرسند، وی را به ساختمان اداره اطلاعات منتقل کرده و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت کردند.
در ادامه فشارها بر این خانواده دادخواه، روز ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ نیروهای وزارت اطلاعات به منازل خانوادگی چهار نفر از پسرعموهای این خانواده یورش برده و تلفنهای همراه اعضای خانواده را ضبط کردند. این نیروها همچنین از این چهار شهروند خواسته بودند به ستاد خبری اداره اطلاعات کامیاران مراجعه کنند. پس از حضور آنان در این نهاد امنیتی، از ساعت ۱۰ صبح تا ۵ عصر همان روز در بازداشت نگه داشته شدند و پس از بازجویی درباره فعالیتهای کژال رحمانی، دانیال رحمانی و عیسی فیضی آزاد شدند.
عیسی فیضی، فعال مدنی و زندانی سیاسی سابق، پیشتر در ۱۵ دی ۱۳۹۷ در جریان موج بازداشت فعالان مدنی در کامیاران بازداشت شده بود. وی پس از بیش از پنج ماه بازداشت، با قرار وثیقه به صورت موقت از زندان کامیاران آزاد شد. او بعدها از سوی دادگاه انقلاب اسلامی سنندج به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» به شش سال حبس تعلیقی محکوم شد.
کژال و دانیال رحمانی از خانوادههای دادخواه کردستان هستند. برادر آنان، جمال رحمانی، عضو شورای رهبری جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان (کودار)، در سال ۱۳۹۷ با تیراندازی نیروهای نظامی-امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد. خانواده او در سالهای گذشته بارها برای تحویل پیکر یا اطلاع از محل دفن وی به نهادهای امنیتی در کامیاران و سنندج مراجعه کردهاند، اما هیچ پاسخی دریافت نکردهاند. همچنین برادر دیگر آنان، ریبین رحمانی، زندانی سیاسی سابق و از مدیران شبکه حقوق بشر کردستان است.
