کژال رحمانی، از خانوادههای دادخواه کردستان که در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۴۰۵ به همراه همسرش، عیسی فیضی، و برادرش، دانیال رحمانی، توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد، در هجدهمین روز اعتصاب غذای خود پس از ملاقات با خانواده و درخواست آنان، به اعتصاب غذای خود پایان داد.
وی از زمان بازداشت تاکنون در اعتراض به بازداشت غیرقانونی خود و دیگر اعضای خانوادهاش، بیاحترامی نیروهای امنیتی در زمان بازداشت و فشار بازجویان برای پروندهسازی علیه آنان دست به اعتصاب غذا زده بود.
شبکه حقوق بشر کردستان مطلع شده است که روز سهشنبه ۲ تیر ۱۴۰۵، در هجدهمین روز اعتصاب غذا در زندان زنان سنندج (کانون اصلاح و تربیت سنندج)، خانواده وی به صورت حضوری موفق به ملاقات با او شدند و پس از درخواست آنان برای پایان اعتصاب غذا، وی پس از هجده روز به اعتصاب غذای خود پایان داد.
این فعال بازداشتشده به دلیل ۱۸ روز اعتصاب غذا دچار کاهش وزن، کاهش توان حرکتی، افت فشار، لرزش دست و کاهش شدید ضربان قلب شده است.
گفته میشود در این مدت، درخواست پزشکان بهداری زندان برای اعزام وی به بیمارستان به دلیل وضعیت وخیم جسمی، مخالفت بازجویان اداره اطلاعات را در پی داشت.
در چند روز اخیر به دنبال کاهش توانایی حرکتی، وی با کمک مأموران زندان برای انجام بازجویی به قسمت اداری زندان زنان منتقل شده است.
پیشتر در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۴۰۵، خانواده وی با مراجعه به شعبه ۳ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب کامیاران، خواستار تعیین وضعیت آنان و موافقت با درخواست ملاقات با او شدند؛ اما بازپرس این پرونده اعلام کرده که اعتصاب غذای وی هیچ تأثیری در روند بازجویی توسط بازجویان وزارت اطلاعات ندارد و در صورت مرگ وی در نتیجه اعتصاب غذا، تنها گواهی فوت وی را صادر خواهند کرد.
تا این لحظه از سرنوشت همسر و برادر بازداشتشده وی، عیسی فیضی و دانیال رحمانی نیز اطلاعی به دست نیامده و آنان از زمان بازداشت تاکنون از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بودهاند.
مقامات دادسرای عمومی و انقلاب کامیاران، اتهام آنان را «عضویت در گروههای معارض خارج از کشور» اعلام کرده و از صدور قرار بازداشت موقت ۲۰ روزه برای آنان خبر دادهاند.
بامداد شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، نیروهای وزارت اطلاعات با محاصره منازل خانوادگی کژال رحمانی و دانیال رحمانی، پس از شکستن درهای ورودی، این خواهر و برادر را بدون ارائه حکم قضایی و با توسل به خشونت بازداشت کردند. به گفته منابع مطلع، نیروهای امنیتی ابتدا به اشتباه وارد واحد مسکونی دیگری در همان ساختمان شدند و یکی از ساکنان خانه که در خواب بود، پس از مواجهه با مأموران مسلح و نقابدار دچار شوک شده و بیهوش شد.
نیروهای امنیتی همچنین تلفن همراه عیسی فیضی را که هنگام بازداشت همسرش در منزل حضور داشت، ضبط کردند. ساعاتی بعد، وی برای کسب اطلاع از وضعیت و محل نگهداری همسر و برادر همسرش به ستاد خبری اداره اطلاعات کامیاران مراجعه کرد. مأموران امنیتی با این ادعا که قصد دارند چند سؤال از او بپرسند، وی را به ساختمان اداره اطلاعات منتقل کرده و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت کردند.
در ادامه فشارها بر این خانواده دادخواه، روز ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ نیروهای وزارت اطلاعات به منازل خانوادگی چهار نفر از پسرعموهای این خانواده یورش برده و تلفنهای همراه اعضای خانواده را ضبط کردند. این نیروها همچنین از این چهار شهروند خواسته بودند به ستاد خبری اداره اطلاعات کامیاران مراجعه کنند. پس از حضور آنان در این نهاد امنیتی، از ساعت ۱۰ صبح تا ۵ عصر همان روز در بازداشت نگه داشته شدند و پس از بازجویی درباره فعالیتهای کژال رحمانی، دانیال رحمانی و عیسی فیضی آزاد شدند.
عیسی فیضی، فعال مدنی و زندانی سیاسی سابق، پیشتر در ۱۵ دی ۱۳۹۷ در جریان موج بازداشت فعالان مدنی در کامیاران بازداشت شده بود. وی پس از بیش از پنج ماه بازداشت، با قرار وثیقه به صورت موقت از زندان کامیاران آزاد شد. او بعدها از سوی دادگاه انقلاب اسلامی سنندج به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» به شش سال حبس تعلیقی محکوم شد.
کژال و دانیال رحمانی از خانوادههای دادخواه کردستان هستند. برادر آنان، جمال رحمانی، عضو شورای رهبری جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان (کودار)، در سال ۱۳۹۷ با تیراندازی نیروهای نظامی-امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد. خانواده او در سالهای گذشته بارها برای تحویل پیکر یا اطلاع از محل دفن وی به نهادهای امنیتی در کامیاران و سنندج مراجعه کردهاند، اما هیچ پاسخی دریافت نکردهاند. همچنین برادر دیگر آنان، ریبین رحمانی، زندانی سیاسی سابق و از مدیران شبکه حقوق بشر کردستان است.
