کژال رحمانی، عیسی فیضی و دانیال رحمانی، از اعضای خانوادههای دادخواه کُرد، پس از ۴۳ روز بازداشت، با قرار وثیقه بهصورت موقت از زندانهای کامیاران و سنندج آزاد شدند.
بر اساس اطلاع شبکه حقوق بشر کردستان، روز یکشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵، این سه فعال کُرد هر کدام با قرار وثیقه ۲ میلیارد تومانی بهصورت موقت از زندان کامیاران و زندان زنان سنندج آزاد شدند.
آنان در دوران بازداشت با اتهام «عضویت در گروههای معارض خارج از کشور» مواجه شده و در این مدت از حق دسترسی به وکیل محروم بودند.
آزادی این سه شهروند در حالی صورت میگیرد که مسئولان قضایی کامیاران تاکنون از رسیدگی به شکنجه عیسی فیضی و دانیال رحمانی توسط بازجویان وزارت اطلاعات در بازداشتگاه این نهاد امنیتی در کامیاران، خودداری کردهاند.
به گفته خانواده رحمانی، دانیال رحمانی در روزهای نخست بازداشت دست به اعتصاب غذا زده و به مدت یک هفته در بازداشتگاه اداره اطلاعات، برای انجام اعترافات اجباری، تحت شکنجههای شدید جسمی با ضربات باتوم و چوب قرار گرفته است. وی پس از یک هفته به همراه عیسی فیضی به سلول انفرادی زندان کامیاران منتقل شد، اما در این مدت چندینبار برای بازجویی به بازداشتگاه اطلاعات بازگردانده شده و مجدداً مورد شکنجه قرار گرفته است. خانواده وی میگویند که مسئولان زندان، علیرغم مشهود بودن آثار شکنجه بر بدن آنان، از ثبت وضعیت جسمی آنها خودداری کردهاند.
کژال رحمانی و برادرش، دانیال رحمانی، در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۴۰۵ در پی یورش نیروهای وزارت اطلاعات به منازل خانوادگیشان در کامیاران بازداشت شدند. همزمان، عیسی فیضی، همسر کژال رحمانی، نیز پس از مراجعه به ستاد خبری اداره اطلاعات برای پیگیری وضعیت همسرش بازداشت شد.
کژال رحمانی پس از یک روز نگهداری در سلول انفرادی بازداشتگاه اطلاعات کامیاران، به بند زنان کانون اصلاح و تربیت سنندج منتقل شد. او در دوران بازداشت در اعتراض به بازداشت غیرقانونی، رفتارهای تحقیرآمیز نیروهای امنیتی و فشار بازجویان برای پروندهسازی، به مدت ۱۸ روز دست به اعتصاب غذا زده بود.
خانواده رحمانی از خانوادههای دادخواه کردستان هستند. برادر آنان، جمال رحمانی، از اعضای شورای رهبری «جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کردستان» (کودار)، در سال ۱۳۹۷ توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد. خانواده او در سالهای گذشته بارها برای تحویل پیکر یا اطلاع از محل دفن وی به نهادهای امنیتی در کامیاران و سنندج مراجعه کردهاند، اما پاسخی دریافت نکردهاند. همچنین ریبین رحمانی، دیگر برادر این خانواده، زندانی سیاسی سابق و از مدیران شبکه حقوق بشر کردستان است.
