احمد تموئی، فعال سیاسی کُرد اهل سلماس، در آبان ۱۳۸۶ توسط نیروهای سازمان اطلاعات سپاه در بوکان بازداشت شد. در بهمن ۱۳۸۶ از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی مهاباد به اتهام «محاربه»۱ به ۱۵ سال حبس و تبعید به زندان مرکزی ارومیه محکوم شد. در سال ۱۴۰۰ پس از ۱۴ سال حبس در حالی که در این مدت از حق آزادی مشروط و مرخصی محروم شده بود از زندان مرکزی ارومیه آزاد شد.

بازداشت

بامداد ۴ اسفند ۱۴۰۴، در خیابان کارگر جنوبی تهران، در ایست و بازرسی نیروهای سپاه، بدون ارائه حکم قضایی و با اعمال خشونت بازداشت و به یک بازداشتگاه امنیتی منتقل شد. در جریان این بازداشت، به مدت یک روز تحت شکنجه‌های شدید جسمی و روانی توسط نیروهای سپاه پاسداران قرار گرفت و در تاریخ ۵ اسفند به بند ۲ الف زندان اوین انتقال یافت.

با آغاز جنگ، به همراه چندین شهروند بازداشت شده دیگر از این بند به یک بازداشتگاه امنیتی مخفی در شرق تهران منتقل و در تاریخ ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ به زندان تهران بزرگ انتقال یافت.

حقوق متهم

بازداشت وی بدون ارائه حکم قضایی صورت گرفت و در این مدت از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده است. همچنین در زمان نگهداری در یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در تهران مورد شکنجه جسمی قرار گرفت

وضعیت فعلی

احمد تموئی در تاریخ ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ به زندان تهران بزرگ منتقل شده است

توضیحات

۱. ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی مقرر می‌دارد: «محاربه عبارت از کشیدن سلاح به قصد جان، مال یا ناموس مردم یا ارعاب آنها است، به نحوی که موجب ناامنی در محیط گردد». بر اساس ماده ۲۸۲ همین قانون، «چنانچه شخصی، مرتکب جرم محاربه شود، به انتخاب قاضی، به صلب، اعدام، قطع دست راست و پای چپ یا نفی بلد، محکوم خواهد شد.»